Pierwszy etap walidacji polskiej wersji dwóch narzędzi do diagnozy autyzmu: Autism Diagnostic Interview-Revised (ADI-R) oraz Autism Diagnostic Observation Schedule (ADOS)

Jest to projekt realizowany we współpracy:

  • Akademii Pedagogiki Specjalnej w Warszawie - Pracownia Logopedii, Instytut Wspomagania Rozwoju Człowieka i Edukacji, Wydział Nauk Pedagogicznych (przedstawiciel dr Joanna Kwasiborska)
  • Uniwersytetu Medycznego w Warszawie - Zakład Genetyki Medycznej (przedstawiciele: prof. Rafał Płoski, mgr Izabela Chojnicka) 
  • Uniwersytetu w Dublinie: The University of Dublin, Trinity College Dublin (przedstawiciel: prof. Louise Gallagher)

ADI–R to wywiad przeprowadzany z rodzicem lub opiekunem prawnym osoby z zaburzeniem ze spektrum autyzmu. Pytania dotyczą takich obszarów jak: zdolności komunikacyjne i językowe badanej osoby, jej zainteresowania, zachowania, a także interakcje społeczne. W wywiadzie zawarte są również pytania na temat rodziny, wykształcenia, wcześniejszych diagnoz, terapii, a także zażywanych leków.

ADOS jest to zestaw prób, które umożliwiają obserwację zachowań społecznych i komunikacyjnych osoby z zaburzeniem ze spektrum autyzmu. Występuje w postaci czterech modułów, które dobierane są w zależności od wieku i etapu rozwoju językowego badanej osoby.

ADI-R i ADOS są narzędziami diagnostycznymi najpowszechniej używanymi w krajach Europy Zachodniej, Stanów Zjednoczonych i Australii. Dotychczas były one niedostępne w języku polskim. W trakcie projektu zostanie sprawdzone, na potrzeby badań naukowych, czy polskie wersje ADI-R oraz ADOS są dobrymi narzędziami diagnostycznymi. Będzie to możliwe poprzez porównanie otrzymanych wyników badań z oryginalną, wystawioną przez lekarza psychiatrę diagnozą kliniczną.

Zapraszamy zatem rodziców z dziećmi od 24 miesiąca życia, młodzież i dorosłych do 25 roku życia, którzy mają wystawioną diagnozę kliniczną – autyzm. Badanie obydwoma narzędziami umożliwia otrzymanie znacznie bardziej szczegółowego opisu posiadanych umiejętności oraz objawów charakterystycznych dla spektrum autyzmu, niż było to możliwe przy użyciu dotychczas stosowanych narzędzi diagnostycznych. Uzyskanie tak szczegółowych opisów umożliwi udoskonalenie indywidualnych programów terapeutycznych.